Diary

เริ่มเลยละน้า อัพสั้นๆเน้อออ..ออ..

1.ฝันจะเป็นนักร้อง ตอนเด็กๆเป็นคนที่ชอบร้องเพลงมาก.ก.. ร้องทั้งวันจริงๆ ประมาณว่าคิดว่ายังไงโตไปต้องเป็นดาราแน่ๆ มั่นใจในตัวเองมากๆ แต่แม่เราบอกว่าเราตอนเด็กๆร้องเพลงเพราะจริงๆนะ (ย้ำ ว่าตอนเด็ก) เคยได้ไปร้องคาราโอเกะบนเรือ(ล่องแม่น้ำเจ้าพระยา...) ได้ตั้งหลายร้อย อุอุ มีการรีเควสมาให้ร้องด้วยเชียวนะ

2.เคยวิ่งซ่อนแอบกับหมอ ตอนประมาณป.2-3 ต้องไปฉีดวัคซีน แล้วเราเป็นคนกลัวเข็มฉีดยามากๆ ตอนนี้ก็ด้วย ตอนยังไม่ถึงคลีนิคก็ยังดีๆอยู่ แต่พอเจอหมอถือเข็มก็วิ่งรอบคลีนิคเลย เลยนอกจากโดนฉีดแล้วยังโดนแม่ตีอีก บู่ๆๆ

3.โดนคนทั้งห้องเห็นตอนแก้ผ้า ตอนป.3 (ช่วงนี้วีรกรรมเยอะแฮะ = =") หลังชั่วโมงว่ายน้ำ โดนเพื่อนถอดกางเกงว่ายน้ำออกแล้วหนีไป เลยวิ่งตามทั้งๆที่แก้ผ้าอยู่ (วิ่งบนอาคารเรียน) พอรู้ตัวก็ไม่ใช่แค่ในห้องตัวเองแต่ห้องอื่นก็มาดู ทั้งโกรธทั้งอายที่สุดในชีวิต... ยังจำบรรยากาศได้อยู่เลย แต่พอคิดๆดูตอนนี้มันก็ ก็แค่เด็กป.3 วะ จะมีอะไรนักหนา

4.เคยโดนเกย์ลูบ 2หน ครั้งแรกเดินอยู่ในตลาดกับญาติ คนก็ไม่แน่นนะแต่เราก็โดนอยู่เป็นนาทีเลยละ แต่เราก็ไม่รู้ว่าเขาทำทำไม ตอนประมาณป.4-5 มั้ง ยังอินโนเซนส์ = =; แต่ญาติเราเห็นก่อนแล้วมันก็หนีไปซะงั้น เราก็งงๆ จำได้ว่าเป็นคนแก่ 40 อัพ... นึกแล้วแค้น ครั้งที่ 2 ตอนป.6 เป็นสารวัตรนักเรียนก็ต้องยืนที่ประตูโรงเรียนคอยรับเด็กจากผู้ปกครอง เป็นพ่อเด็กอนุบาลคนนึงอ่ะ... สงสัยโดนโชตะ

5.อยากเป็นเภสัช ที่บ้านก็เป็นร้านยา แต่ไม่เคยช่วยงานที่บ้านเลย จริงๆนะ = =; จะช่วยก็หยิบยาดม ยาหอมไรพวกเนี้ย = =" ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

Tag นี้ไม่ส่งนะ คงโดนกันหมดแล้ว ไม่รู้จะส่งให้ใครด้วย ^ ^"

เมื่อวานไปตัดชุดคอสที่พาหุรัด... อยากบอกว่าวิกที่ซื้อมามันทุเรศมาก... ต้องใส่มันจริงๆเหรอเนี่ย ถึงรู้ว่ายังไงก็ต้องเปลี่ยนทรงอยู่แล้วแต่มันก็ทำใจไม่ได้อ่ะ กลัวว่าทรงมันจะเปลี่ยนไปได้ไม่มาก กลัวว่าใส่แล้วมันจะ...เฮ้อ... มันเป็นทรงบ็อบ '70 อะไรประมาณนั้นเลยอ่ะ แถมหยิบขึ้นมาทีผมหลุดเป็นกองๆ สภาพมันจะรอดถึงวันงานมั้ยว้า...

สอบเสร็จแล้ว~!!

อา...ดีใจสุดๆ หมดเวรหมดกรรมกันซะทีนะม.3 ปิดเทอมช้ากว่าทุกปีด้วยอ่ะ... ปีอื่นปิดก่อนหน้านี้ประมาณอาทิตย์นึงนะ แต่ปีนี้ซวยชะมัด

บ๊ายบาย~ ม.3

.

.

.

นึกๆแล้วก็เศร้าแฮะ

พอขึ้นม.4 บรรยากาศทุกอย่างก็คงเปลี่ยนไป เปลี่ยนทั้งตึกเรียน ทั้งการเรียนการสอน ผู้หญิงทุกคนก็ต้องใส่เข็มขัดแล้ว ทางเดินห้องเรียนไม่แคบเหมือนเดิม ไม่ต้องทำเวร กวาดกันสาด เช็ดประตูอีก

เพื่อนทุกๆคนก็อยู่ไม่ครบ จะไม่มีห้อง 51/4 อีกต่อไป

อ.ประจำชั้นก็ไม่ใช่คนเดิม ไม่ใช่คนที่เรารักและเทิดทูนอยู่แบบอ.คนนี้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเราอคติกับอ.คนใหม่นา ยังไม่รู้เลยว่าใคร

จะไม่ได้เห็นอะไรที่เราเคยคิดว่ารกหูรกตา ไม่ได้เห็นพวกกลุ่มกวนๆรกโลก คงรู้สึกขาดๆน่าดู

ปีนี้เป็นปีที่ดีที่สุดในชีวิตม.ต้นของเราเราอาจจะคุยกับเพื่อนทุกคนไม่เท่ากันอาจทำหน้าบึ้งใส่ แต่จริงๆเรารักทุกคนเน้อ

ลาก่อนนะพีพง ไนซ์ เจา และคนที่จะไปติดเตรียมอุดมด้วย ทุกคนจะอยู่ในความทรงจำเราเสมอนะ

*~ P.M.51~*

+ + + + + + + + + + + + + + +

ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะอัพอะไรแบบนี้เลยแฮะ ^ ^"

โอ้...ไม่ได้อัพมา...เกือบครบเดือนแล้วนะเนี่ย คิดถึงบลอคจัง

สอบเสร็จแล้วแต่กรรมยังไม่หมดแฮะ= =a งานเหลืออีกงานนึง พรุ่งนี้ต้องไปสอบนอกเวลาภาษาอังกฤษอีก

ต่อจากนั้นก็เรียนพิเศษ และเข้าค่ายตามลำดับ = ="

เข้าค่ายตอนปิดเทอม พิลึกจริงๆโรงเรียนตู

พูดถึงสอบ วันนี้สอบเลขเสริมกะคอม เรื่องพหุนามกะ HTML ทำไม่ได้เลย

เลขนี่ทำจริงๆประมาณ 7-8 ข้อมั้ง (จาก 30) แล้วมั่วแหลก

HTML เป็นข้อเขียน เขียนบ้าบออะไรไปก็ไม่รู้... เอาผ่านก็พอแล้ว = ="

ที่เกินความคาดหมายก็สังคม 60 ข้อไม่ถึง 10 นาทีเราก็เสร็จ... เร็วเว่อร์มาก

ผิดแหลกแหงเลย =[]=

อืม...วันนี้ Code Geass ตอน 19 ก็จะฉายที่ยุ่นตอนตี 2 สินะ...รอมาซะนานตอนติดเกาะ > <

คาเรนบันไซซซซซซซซซซ~!!

.

ทวนรายการของคอสนิดนึง

โปรเจคฮารุฮิ - ครบแล้ว~ เหลือแต่เสื้อนอก รอถึงกำหนดแล้วไปเอาอย่างเดียว อา สุขใจๆ

โปรเจคบลีช - เหลือหน้ากาก + ดาบ + สเปรย์ผม + กระดาษมาทำรูที่ท้องกิมจ๊อ แล้วก็รอชุด

เหลือบานเลยแฮะ = ="

แล้วก็มีโปรเจคกะจะทำพวงกุญแจขาย จะเป็นไปได้มั้ยเนี่ย กลัวขายไม่ออก

เจอกัน HaruHaru + Comic Party#5 งับ >w<~

อัพพร้อมธีมใหม่เน่าๆ~ =[]=

ธีมหนูคาเรน เจ้าเซอร์วิสแห่ง CODE GEASS

เป็นธีมแบบ 1024* ครั้งแรก

ทั้งธีมเรารู้สึกชอบคอมเม้นต์ที่สุด นอกนั้นเผาๆ

กะจะใช้ธีมที่แล้วนานกว่านี้นะ แต่อยู่ๆก็คันมืออยากทำขึ้นมา

ก็ออกมาเน่าเช่นนี้แล~

เครดิตรูปภาพทำธีม

Minitokyo

Akibakko

+ + + + + + + + + + + + + + + + + +

กลับจากค่ายลูกเสือ(หลายชาติ)แล้วววว จบสิ้นกันทีวิชานี้

จบไม่สวยอีกต่างหาก

~ วันที่ 1 ~

ไปโรงเรียนอย่างเซ็งชีวิต หน้าเรานี่ยอมตายดีกว่าไปค่าย แต่เมื่อเจอเพื่อนก็บ้าตามปรกติ

จากนั้นเมื่อถึงเวลาขึ้นรถ อ.จับเรากับเพื่อนอีกหลายคนไปนั่งรถห้องอื่นซะงั้น แถมเป็นห้องที่เราไม่ค่อยถูกด้วย

มีปากเสียงเล็กน้อยแล้วเราก็ต้องเป็นฝ่ายยอม...

ถึงค่ายที่สระบุรีแล้วก็เป็นกิจกรรมปฐมพยาบาล ตอนเย็นทำกับข้าว

ตอนทำกับข้าวร้องไห้พราก ควันตลบไปหมด เสียน้ำตาไปหลายลิตร

ตอนเย็นก็ไม่ได้อาบน้ำ บังคับให้อาบภายใน 10 นาที

ใครมันจะทำได้วะ เดินไป-กลับก็เกือบ7 แล้วขอโทษ กันดานโคตร

ตอนดึกก็ผจญภัย >w< ได้เล่นเอเลี่ยนแล้วววว จากที่ตอนป.6 กลัวไม่กล้าเล่นแล้วถูกบังคับให้เล่นจนติดใจ

รอมา 3 ปีได้เล่นซะที~ เลอะไปถึงกางเกงในเลย 555+

จากนั้นก็เป็นเวลาเข้านอน!!

ใช่...มันควรจะเป็นเวลาเข้านอน...

แต่โรงเรียนเราไม่ให้นอน ต้องเข้าไปนอนยกแขนยกขาให้ตั้งฉากอยู่ในตึกร้างๆที่ดูแล้วน่าจะเคยเกิดเหตุฆาตกรรมแน่ๆ ฟันธง

มันเรียกว่า นอนดูดาว/กางมุ้ง

ให้คนๆนึงนับ คนอื่นยกแขนขาไป รับไปได้ถึง 10 ก็เริ่มใหม่ ถึง 10 อีกรอบก็เริ่มใหม่

นอนประมาณ 5 ทุ่มครึ่ง หลับลึกเลย

~ วันที่ 2 ~

ตื่นมาพร้อมคำปรามาสของเพื่อนๆว่านอนกรน!! อะรายยย เราเลิกกรนมาตั้งแต่ป.6 แล้วนา

แล้วก็บ้วนปากนิดนึง ลอยไปออกกำลังลาย กระโดดตบ 50 ยก

ตูยอมกางมุ้งว่ะ เหนื่อยชิบ

วันนี้ทำกับข้าวทุกมื้อ ซึ้งอีกทุกมื้อ TTwTT

ตอนเช้าก็ทำโมเดล ตอนบ่ายเดินทางไกล 10 กิโล

ผ่านทั้งเขาหัวโล้น ภูเขาที่ต้นไม้ถูกโค่น(จนดูเหมือนจัดฉาก)

ทุ่งองุ่นตายแล้ว นานาสารพัดพืช แถมมีรถขายไอติมตามติดตลอดทางอีกซะงั้น

ซื้อก็ซื้อไม่ได้ ก็เลยจิ๊กมา อ่ะ ไม่ช่ายยยย

ตอนเย็นๆก็รอบกองไฟ ตูก็ไปเป็นซินเดอเรลล่า... มันเพิ่งบอกบท 5 นาทีก่อนแสดง ไอ้บร้า

แถมตอนแสดงก็มีฉากที่ไม่ได้นัดไว้ก่อนอีก ไอ้บร๊า

โชคดีที่เราหน้าด้าน = =" เลยผ่านไปได้ด้วยดี...มั้ง

ตอนดึกๆ ก็ถูกเรียกไปสถานที่(ซึ่งน่าจะเคยเกิดการฆาตกรรม)แบบเมื่อคืนอีกรอบ ตอนแรกเราก็ด่า(ในใจ)แบบแหลก ว่าอ.จะต้องเอามาทารุณแบบเมื่อคืนอีกแน่

แต่มันไม่ใช่

อ.ทีละคนขึ้นมาพูดส่งท้ายม.3 บอกความรู้สึกต่างๆมากมาย พอมีอ.ร้องไห้ ทำให้เราร้องตามไปด้วย

แต่จริงๆไม่ใช่เพราะอ.ร้องหรอกที่ทำให้เราร้องตาม

เราร้องไห้เพราะก่อนหน้านี้เรามองอ.ในแง่ร้าย คิดว่าสิ่งที่อ.ทำได้มีอยู่อย่างเดียวคือลงโทษเด็ก ทรมานไปวันๆ

สรุปก็คือสำนึกผิดจนร้องไห้ = ="

จากนั้นก็ลุกไปหาเพื่อน แล้วก็มีอาจารย์ร้องเพลงประสานเสียงให้ฟัง

พอเจอเพื่อนเท่านั้นแหละ ความซึ้งหายหมด~ บ้าเหมือนเดิม

แล้วก็ปล่อยไปนอน ก่อนนอนก็แอบๆทำโมเดลต่อ แต่ก็ไปไม่รอด ต้องนอน

~วันที่ 3~

เหล่าผู้กำกับเกิดผีเข้า ให้ตื่นหกโมง!! อาบน้ำครึ่งชั่วโมง!! ไม่ต้องกระโดดตบ!! นั่งร้องเพลงหมีแพนด้า!!

สุดยอดดดด สุขจริงๆ ไม่ต้องทำกับข้าวแล้วด้วย

(วันนี้เพื่อนบอกว่าเราไม่กรนละ 55+)

แต่ตอนสายๆก็โดนทำโทษเหมือนเดิม เพราะบ้านพักของเราบางคนไม่พับผ้าห่ม

แต่บ้านเราดีที่สุดแล้ว เพราะไม่มีใครทิ้งของไว้เลย บ้านอื่นทิ้งตรึม กางเกงในกองบาน

ซกมกจริงเด็กโรงเรียนตู =[]=

เลยต้องเดินไปหมอบดินลูกรังไป เอาวะ ส่งท้ายม.3 เดี๋ยวก็ได้กลับบ้านแล้ว

ตอนเที่ยง คืนกระเป๋าตังค์แล้ววว เลยซื้อแต่หนม ไม่กินข้าว มีแต่หนมที่หาซื้อยากทั้งนั้นด้วย เลยโกยซะ

แล้วก็นั่งอมริงป๊อบบนรถขากลับ มาเรื่อยๆ...เรื่อยๆ... ถึงดอนเมืองละ อีกอึดใจเดียวก็ถึง...!

คนที่นั่งหน้าเราหันหน้ามาข้างหลัง เราก็เหล่มองมัน ไรฟะ

"เฮ้ย" แล้วเงียบ... แล้วมันก็"เฮ้ย"อีกรอบ

แล้วเราก็หันไปมองตามมัน

รถม.3 ชนกัน 3 คันซ้อน ห้องตูนี่หว่า

เผอิญเด็กห้องเราส่วนหนึ่งย้ายมานั่งรถห้องอื่นตามขาไป เราเลยรอดหวุดหวิด

เราก็มองงงๆอยู่สักพัก สมองกลวงไปทันที สักพักเด็กแต่ละรถก็เดินลงมา เด็กห้องอื่นร้องไห้กันตัวสั่นงันงก

แต่เด็กห้องเราชู 2 นิ้วมาให้ซะงั้น = ="

กระเป๋าเราเอาไว้รถคันที่ชนซะด้วย เลยไปนั่งทึ่มรอที่ รร แม่เราก็รีบวิ่งเข้ามาจับแขนเราใหญ่เพราะรู้ข่าวแล้ว

อา....รักแม่ >w<

หลังจากนั้นเพื่อนก็กลับมา เลยได้ยินข่าวเต็มๆ ว่าใครเป็นอะไรบ้าง

สาเหตุมาจากรถแท็กซื่ปาดหน้า ทำให้รถหลายๆคันเบรค จนมาถึงรถที่เรานั่ง (เบอร์ 5) รถเบอร์ 6 และ 7 ก็หักซ้าย คันเราเลยรอด

แต่พอถึง เบอร์ 8 คือห้องเราเอง เบรคไม่ทันเลยไปชน เบอร์ 7 พอเบอร์ 7 ถูกชนก็เด้งไปชนท้ายเบอร์ 6 ต่อ

สรุปคันเบอร์ 7 นี่ 2 รอบ หัวกับตูด

นี่ล่ะวันสุดท้ายของกิจกรรมของนร.ม.3 ของเรา จบไปได้ด้วยดี...

ปีม.2 ก็รถชนเหมือนกัน เสียชีวิต 2 คน รุ่นเราเอง คราวนี้ก็รุ่นเราอีก อาถรรณพ์

.

วันต่อมาก็เรียนพิเศษตามปกติ

ไม่ได้หยุดเลยตู เหนื่อยนะเนี่ย

เจอกันเอนทรีหน้าก็อัพแท็ก~!!

edit : เปลี่ยน BG ละเน้อ... อันเก่าดูอ่านยาก อันนี้ก็คงไม่ต่างกัน = =" ง่ะ...


edit @ 2007/03/12 18:18:59